Over Liesbeth

In 2023 pakten we ons leven in Nederland in en verhuisden we met het hele gezin naar Ericeira. Mijn man, onze kinderen en een berg papierwerk. We kenden niemand, spraken geen Portugees en hadden geen idee hoe ingewikkeld het systeem zou zijn.

Niets gaat hier vanzelfsprekend. In de rij bij Finanças voor onze NIF. Achter de CRUE aan. Inschrijven bij het lokale SNS-gezondheidscentrum. Aanmelden als freelancer met Recibos Verdes. De kinderen inschrijven op school. Een bankrekening openen die drie pogingen kostte. Ik heb elke stap zelf doorlopen, vaak in een taal die ik nog aan het leren was.

Ik ben ook echt in het Portugees gedoken, niet om me erdoorheen te slaan, maar omdat ik het gewoon leuk vind. Ik volg nu een universitaire opleiding, zodat ik Portugees ook officieel kan doceren en certificeren voor expats die verder willen gaan dan overleven.

Met mijn achtergrond in de juridische sector (ik ben geen advocaat in Portugal, maar ik denk wel graag in structuren en processen) ging ik alles vanzelf documenteren: welke formulieren, welke instanties, welke volgorde. Vrienden vroegen om hulp. Daarna vrienden van vrienden. Toen onbekenden in Facebook-groepen. Ik hoorde steeds hetzelfde: "Ik voel me zo verloren. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik vertrouw op half-kloppende WhatsApp-adviezen en het vreet energie."

Eén moment is me altijd bijgebleven. Vrienden hier in Ericeira hadden net een baby gekregen en vroegen of ik hen kon helpen met de aangifte bij de gemeente. Ze waren gestrest. Ze spraken geen Portugees, kenden het proces niet en moesten dit allemaal regelen in een van de meest emotionele periodes van hun leven. Ik kon hen erdoorheen helpen. De opluchting op hun gezichten herinnerde me eraan dat dit niet alleen om papierwerk gaat. Het gaat erom er te zijn voor mensen op momenten die ertoe doen, in een land en een taal die ze nog aan het ontdekken zijn.

Dus ben ik het serieus gaan aanpakken. Mensen stap voor stap begeleiden door de bureaucratie, in hun eigen taal, met echte ervaring achter elk antwoord. Ik praktiseer geen recht in Portugal. Ik ben een praktische gids, geen advocaat. Maar ik heb elke stap zelf doorlopen, ik spreek de taal, en ik weet precies wat er moet gebeuren en in welke volgorde. Daarom heb ik Ponte Portugal opgericht.